niedostępna

Byłam ostatnio kompletnie nieobecna w codzienności i nie do życia. Czytałam. Tak mam, no jak się dorwę do książki, a tym bardziej, jak ona ma jeszcze jakieś kontynuacje, to rzeczywistość ogarniam na autopilocie, lecz głową obecna jestem w innym świecie. I naprawdę nie ma znaczenia, czy książka zalicza się do Literatury, czy do literatury ledwo się łapie. Czytam bowiem wszystko, oczywiście w różnym czasie.

Mówili mi na studiach, a one właśnie humanistyczne były, że skutecznie mnie wyleczą z radości lektury, z tego zanurzenia się w świat wymyślony bez opamiętania. Że poznam wszystkie triki, większość z nich, jakie stosują autorzy i czytając po prostu się nie dam oszukać. Będę czytała myśląc, jak to jest zrobione, jak napisane, a zapomnę o czym. Więc jeśli ktoś naprawdę lubi czytać - ostrzegał nas opiekun roku - to nie są studia dla tej osoby. 

Jak to dobrze, że mam humanistyczną schizofrenię! Potrafię czytać i tak, by analizować i tak, by fabuła mnie porwała. Potrafię przy babskich czytadłach bestsellerowych odczuwać autentyczną radość lektury i przymykać bezboleśnie oko na warsztatowe niedociągnięcia. Chętnie to robię.

Być może tak powinno być, że ktoś pisze, a ktoś inny ocenia. W sumie to dwa różne warsztaty, różne narzędzia, ale mierzi mnie akcentowanie potrzeby istnienia tylko Naprawdę Wartościowych Powieści i wyśmiewanie tych - powiedzmy sobie - mniej literackich. No i nabijanie się z kobiet pożerających czytadła.

Doceniam, staram się w każdym razie, szanować różnorodność literackich upodobań oraz wykonań. Tylko ten, kto nigdy nie spróbował, może uważać, że napisanie dobrego tekstu to nic trudnego. Zresztą, napisanie nawet mniej ambitnego tekstu jest trudne. 

Trwając zatem w błogim zachwycie, że podlewany regularnie ogródek wzrasta sobie bez mojego udziału, a zakurzone okna milczą taktownie, o ile tylko udaje mi się znaleźć w zamrażalce przygotowane uprzednio kotlety na obiad, a dziecię usnęło w końcu po wielkich bojach, po prostu czytam, czytam, na potęgę powieści sobie na balkonie za dnia czytam! A nocami sen oszukuję i też sobie czytam...