zwyczajny niby piątek

Dzisiejszy dzień był szczególny. Zaczął się niespiesznie. Mała spała długo, bo aż do 8:30 i niespodziewanie zrobiło mi się rankiem wolne pół godzinki, gdy już wszyscy wyszli. Nie, nie zrobiłam kawy i nie poszłam w słońce na balkon. Ćwiczyłam pilates.

Kiedyś regularnie dwa razy w tygodniu chodziłam na zajęcia z bardzo kompetentną instruktorką. Niespodziewanie dla samej siebie bardzo polubiłam wtedy tę formę ćwiczeń i bardzo żałuję, że obecnie nie mam możliwości uczęszczać na takie zajęcia.

Nie mam w domu maty, ale udało się poćwiczyć. Słońce i ćwiczenia dały mi taką energię na cały dzień, że byłam dzisiaj jak mały domowy robocik. Umyłam wszystkie okna od frontu i wyszorowałam wszystkie łazienki. Nie będę wspominać o takich "detalach" jak obiad czy pranie. A to wszystko tylko w przerwach od opieki nad najmłodszą :)

Wieczorem poszłam z dziewczynami na spacer. Były rozmowy, obserwacje, lody. Znalazłam jeszcze potem czas na moje pasje i na kompot z truskawkami, rozmowę ze znajomym przez internetowy komunikator,

Och, naprawdę udany dzień. Pewnie zginie w pamięci, bo nic szczególnego się nie wydarzyło. Zwyczajny niby piątek i rutynowa codzienność. A tyle w tym było szczęścia :)