ogródek od frontu

Od frontu, pod brzydką skrzynką z licznikami odkryłam niewielki ogródek. Myślałam, że nic tam nie rośnie oprócz jakiegoś krzaczora, którego planowałam wyciąć przy najbliższej okazji.

Jeszcze padał śnieg i nocami mroziło, a spod śniegu, w tym zatęchłym ogródeczku, zaczęły wyłazić spod dawno niesprzątanych liści jakieś białe główki. Po raz kolejny zostałam zadziwiona. Proszę się śmiać ze mnie do woli, ale naprawdę pierwszy raz w życiu zobaczyłam żywe, a nie na zdjęciu, przebiśniegi.

Krokusy już kiedyś widziałam, ale też nie wiedziałam, że sobie tak po prostu zakwitną.

I jeszcze hiacynty, dwa niebieskie, dwa białe i jeden różowy.

Na drabince suche badyle klematisu, które właśnie zaczynają odżywać. Czekam grzecznie, ja laik ogrodowy, z pokorą, nic nie obrywam. Czekam też na irysy. Będzie niespodzianka kolorystyczna. I tylko sobie posadziłam w donice kilka bratków, stokrotek i pachnących goździków, bo to akurat od dawna potrafię.

Uczę się ogrodnictwa od razu w praktyce.

Ten ogródek nazwałam cebulowym, bo we wrześniu zamierzam się nim zająć na poważnie. Gruntownie posprzątam, uzupełnię ziemię, no i posadzę cebule różne, różniste. Żeby mi wiosną nie tylko przebiśniegi wzeszły, krokusy i hiacynty, ale też na przykład małe tulipany. I oczywiście moje ulubione ogrodowe kwiatki - szafirki!